Echt christendom

Het afgelopen jaar was een hel. Ik heb de ziekte van Crohn; Ik heb twee geblazen schijven in mijn lumbale wervelkolom die nu in wezen wervels zijn bovenop wervels; 6 weken geleden stopte ik met al mijn 2-jarige medicatie voor chronische pijn, cold turkey, en kreeg te maken met vreselijke opnames; Ik worstel met angst en depressie; Ik vocht tegen een onbekende toevalstoestand waardoor mijn ammoniakspiegel in mijn hersenen omhoogschoot; Ik ging verder van een bedrijf dat ik hielp bouwen; Ik ben een aantal keren doorgestoken op het gebied van nieuwe banen; en vorige week stierf mijn zwager onverwachts, onder enkele traumatische omstandigheden.

Dit was mijn realiteit in 2016. De details van alles wat ik heb genoemd, doen er niet echt toe, het gaat erom dat het er veel zijn, dat ze wreed zijn en dat ze zijn gebeurd. Dit is mijn klote realiteit. Ik praat er niet veel of helemaal niet over, en dat is met opzet. Ik wil geen sympathie, ik wil een paar dingen zeggen:

Sommigen van jullie geloven niet in God. Sommigen van jullie geloven niet dat Jezus echt is, dat hij op aarde rondliep, dat hij stierf en dat hij weer opstond. En dat is oké *, want er zijn vaak momenten waarop diezelfde gedachten bij mij opkomen.

Hoe kan God echt zijn en mij zo laten lijden? Als Jezus echt is en alles wat hij deed ook echt is gebeurd, waarom is dan niet alles op dit moment goed gemaakt?

Waarom?

Waarom?

Waarom?

Voor velen, of ze nu christen zijn of niet, lijkt het christendom deze “happy-go-lucky, lollipop” -religie, waar het leven gevuld zou moeten zijn met madeliefjes en blauwe luchten en Crest White-Strip-glimlachen. Het is deze religie waar geen vragen worden gesteld, geen woede wordt gevoeld en geen lijden bestaat.

Dat is niet mijn christendom. Dat is geen echt christendom. Mijn christendom is gevuld met duisternis en schaduw, met zwepen en kettingen, met stormachtige winden en verdrinkende golven. Mijn christendom is gevuld met vragen, en woede en lijden. Dat is echt christendom. Dat is het echte leven.

Sommigen zouden dan zeggen: ‘waarom überhaupt geloven? Als dat uw realiteit is, wat heeft het dan voor zin? ’

Precies.

Wat is het punt?

Het punt is: God moet echt zijn of niet. De waarheid moet echt of vals zijn. Beloften komen uit of niet. Als al deze dingen negatief uitvallen, heb ik geen hoop. Ik zit vast op de bodem van deze donkere put zonder een houvast om eruit te klimmen.

Maar … als ze positief blijken, is er hoop. Nu lijkt deze hoop niet alle vragen te beantwoorden … in feite lijkt het er op veel helemaal niet op te antwoorden. Maar in het boek Jesaja staat dat ‘zij die op de Heer hopen hun kracht vernieuwen.’ Hoop verandert in kracht. En kracht zorgt voor uithoudingsvermogen en doorzettingsvermogen.

Hoop is voor mij zelden gelukkig. Hoop maakt niets gemakkelijker. Hoop brengt zelfs geen begrip voort. Wat hoop doet, is dat ik buiten mezelf moet kijken; dwingt me om door te gaan; vertelt me ​​een verhaal van wat komen gaat.

Wat is deze hoop? Beantwoordt het waarom een ​​ ‘goed’ God kwaad en lijden blijft toelaten? Nee. Geeft het antwoord waarom mijn 30-jarige broer van mij werd afgenomen? Nee. Geeft het antwoord waarom ik zo ongeveer alles zou geven om 2016 terug te draaien? Nee.

Deze hoop geeft ons geen redenen, het geeft ons een persoon, het geeft ons een man. Ik begrijp het waarom niet. Maar ik kan hopen in het wat. Het wat is dat God het kwaad en het lijden zo haat (zelfs als we zijn redenering nog steeds niet zien) dat Hij Zelf hetzelfde kwaad en lijden ging ervaren als wij, om pijn en verdriet te verdragen, om een ​​onschuldige dood te sterven, en om af te dalen in het pure kwaad en de hel zelf.

Oké, ik denk dat dat enigszins geruststellend is, maar wat dan nog? Het lijkt erop dat hij in dezelfde positie zit als waarin ik het goed heb? Welke ‘hoop’ heeft deze ‘hoop’ werkelijk?

De realiteit is dat het daar niet eindigt. Nogmaals, God is óf echt, óf Hij is het niet. Jezus, en zijn werk, is óf echt, óf niet. Jezus ‘lijden was slechts de helft van zijn werk. Zijn andere werk was om niet alleen Zijn eigen lijden te verteren en op zichzelf te dragen, maar ook het mijne, het jouwe en dat van de wereld. Om in de ogen van de donkerste schaduwen te kijken. Staren naar de dood en het kwaad en de hel zelf. En zegevierend opstaan.

Er is kwaad in deze wereld. En dat kwaad dacht dat het op die dag lang geleden op een kleine heuvel in Jeruzalem had gewonnen. Dat kwaad dacht dat het dit jaar in mijn leven had gewonnen. Maar dat kwaad werd niet alleen verslagen, het werd verpletterd. En hoewel problemen en beproevingen even kunnen duren, zal vreugde komen met de snelle zonsopgang.

Jezus ‘werk was om Zijn Koninkrijk op aarde te vestigen, niet als een aardse overwinnaar, maar als een hemelse lijder. En daarom kan ik hopen en kracht vinden in de woorden van CS Lewis :

“Wij als mensen zeggen van wat tijdelijk lijden,‘ geen toekomstige gelukzaligheid kan het goedmaken ’niet ​​wetende dat de hemel, eenmaal bereikt, achteruit zal werken en zelfs die pijn in een glorie zal veranderen.”

Dit jaar heb ik een bittere duisternis meegemaakt. Ik heb door het land van schaduwen gelopen. Ik heb angst en depressie in het gezicht gestaard en ze hebben me geslagen. Maar ik was daar niet alleen. Een van Jezus namen is Emmanuel , wat ‘God met ons’ betekent. Hij is er eerder geweest, en hij weet de uitweg.

De enige manier waarop ik hoop heb, is als Jezus echt is en dat hij uit de dood is opgestaan. Je denkt misschien dat ik gek ben omdat ik zoiets geloof. Dat is prima, zelfs mijn vrouw denkt soms dat ik gek ben (maar ik heb haar de afgelopen 5 jaar meer dan ooit nodig gehad). Maar als je nog nooit hebt geleden, kun je de oneindige behoefte aan hoop niet begrijpen. Als er geen hoop is, heeft het geen zin.

In de afgelopen 5 jaar ben ik (in ieder geval) 90% van de tijd kwaad op God geweest. En Hij weet het. Ik heb Klaagliederen 3 geleefd – lees het als je het nooit hebt gedaan. De eerste 20 verzen zijn mijn leven geweest. Dan zien we vers 21 en verder.

“Maar dit herinner ik me
en daarom heb ik HOOP:

De standvastige liefde van de Heer houdt nooit op;
zijn barmhartigheden eindigen nooit;
ze zijn elke ochtend nieuw;
groot is uw trouw.
De Heer is mijn deel, zegt mijn ziel,
daarom zal ik op hem HOOPEN.

Het is goed voor een man dat hij het juk in zijn jeugd draagt.
Laat hem in stilte alleen zitten
wanneer het op hem wordt gelegd;
laat hem zijn mond in het stof steken –
er kan nog HOOP zijn;
laat hem zijn wang geven aan de iemand die slaat,
en laat hem worden gevuld met beledigingen.

Want de Heer zal
niet voor eeuwig verstoten,
maar, hoewel hij verdriet veroorzaakt, zal hij mededogen hebben
overeenkomstig de overvloed van zijn standvastige liefde. “

Ik heb geen religie. Ik heb een realiteit. En mijn realiteit is dat mijn leven moeilijk is; mijn realiteit is dat ik lijd aan pijn, verdriet en verdriet; mijn realiteit is dat ik vaak gewoon ‘ fuck this … .’ wil zeggen.

Maar het belangrijkste is dat mijn realiteit is dat God echt is. Jezus is echt. Jezus leefde, stierf en stond weer op. Zijn beloften zijn absoluut waar. Ze zijn echt. Daarom kan ik, als ik val, door Zijn genade opstaan. Als ik verdubbeld ben van de pijn, kan ik door Zijn genade opstaan. Als ik kreupel ben van angst en bezorgdheid en depressie, kan ik door Zijn genade opstaan.

Op een dag zal al mijn lijden en pijn en ondraaglijke pijn en angst en angst en depressie en verdriet tot pure vreugde en vrede, en ja, zelfs tot begrip leiden. Niet door mijn wil, maar door Zijn wil, gedaan en gedaan.

Dat is mijn realiteit. Dat is echt christendom.

* Oké, in die zin dat het een echte, veel voorkomende menselijke emotie is. Maar het moet gecontroleerd worden door Jesaja 6: 5 (Jesaja’s onreine lippen), Job 38: 1 (Job in de wervelwind), Exodus 3 (Mozes & amp; de brandende braamstruik) … God kan onze vragen aan (en ik geloof dat het welkom is), maar dat neemt niet weg dat Hij God is en ik niet.

OPMERKING: ik schreef een vervolg verontschuldigend voor dit bericht met de naam “When I’m Angry At God.” Deel gerust zoveel als je zou willen. God zegene u.

Bedankt voor het raken van de ? als je dit artikel leuk vond. Je kunt meer van dit soort inhoud zien door mij te volgen op Twitter of op Facebook .

PS: Ik verstuur deze en andere artikelen via mijn wekelijkse nieuwsbrief. Je kunt je op elk moment aanmelden, ik beloof het niet.

_
Jason is een ondernemer, ontwerpconsultant voor non-profitorganisaties en schrijver // hij start een nieuw bedrijf in 2017 en documenteert elke stap // vader van 3 // “hippe” econoom